Wybierając w 1979 r. karierę muzyka jazzowego Jacek Puchalski zrezygnował z podjętych studiów na Uniwersytecie Warszawskim. Uczestniczył w festiwalach jazzowych, m.in. w Festiwalu Jazz Juniors i Międzynarodowych Spotkaniach Wokalistów Jazzowych w Zamościu.

W 1988 r. w poszukiwaniu korzeni rodzinnych wyjechał do Francji. Następnie udał się do USA, gdzie podjął studia jazzowe w słynnej bostońskiej uczelni Berklee College of Music, zgłębiając tajniki gitary jazzowej m.in. u legendarnego Bretta Willmotta i dziekana wydziału gitary Larrego Bayonne'a. Założył swój kwartet, w którego skaładzie znalazł się m.in. Donny McCaslin (www.jacekpuchalski.com).

Jako poeta zadebiutował w 1992 r. na łamach wydawanego w Nowym Jorku „Przeglądu Polskiego". Napisał publikowane na łamach „Dziennika Nowojorskiego” Sonety Jazzowe, zbiór miniatur poetyckich poświęconych gigantom jazzu, ze wstępem Stanisława Barańczaka.

Prowadząc aktywne życie muzyka jazzowego, przez okres dwóch lat Puchalski wydawał własny miesięcznik „Nadrzeczywistość”.

W 2007 r. poeta, gitarzysta i wokalista w jednej osobie nawiązał współpracę z legendą perkusji jazzowej Lennym Whitem, z którym nagrał swoją autorską płytę.

„Pociotek Huxleya” (2009)
„Pamięć ptaka w sobie" (2010)