Adriana Szymańska – poetka, powieściopisarka, eseistka, krytyk literacki – urodziła się w Toruniu w 1943 roku. Dyplom magistra filologii polskiej otrzymała na Uniwersytecie im. Mikołaja Kopernika. Od roku 1971 związana jest z Warszawą. Debiutowała w 1968 roku zbiorem wierszy „Nieba codzienności”, następnie opublikowała kilkanaście książek poetyckich; najważniejsza z nich – „Kamień przydrożny” (1993) otrzymała nagrodę Warszawskich Księgarzy i prestiżową nagrodę Sępa-Szarzyńskiego (przyznawaną za wartości chrześcijańskie i metafizyczne w poezji). Wydała także m.in. cztery wybory wierszy, ostatnio „Być. 123 wiersze dawne i nowe” (2004). Utwory jej przetłumaczone zostały na osiem języków i znajdują się w kilku antologiach polskich i obcych. Szymańska jest również autorką dwóch książek prozą dla dzieci i powieści „Święty grzech” (1995). Od roku 1987 jest członkiem rady redakcji miesięcznika „Przegląd Powszechny”, gdzie prowadzi dział recenzji poetyckich. W roku 1993 uczestniczyła w Chicago w międzynarodowym Festiwalu Poezji organizowanym przez Chicago Sisters City Program, a w roku 1997 w Międzynarodowych Warsztatach Poetyckich w Iowa City jako stypendystka Fundacji Kościuszkowskiej z Nowego Jorku, która finansowała, także w tym samym roku, jej pobyt w Kalifornii. Tam właśnie zaprzyjaźniła się z Ewą Hryniewicz-Yarbrough – tłumaczką polskiej poezji na angielski – i jej mężem, amerykańskim pisarzem i scenarzystą Stevem Yarbrough. Z tych podróży zrodziała się eseistyczna książka pt. „Dziedzice i barbarzyńcy. Notatnik amerykański”, zawierająca jej amerykańskie impresje, a także zbiór poezji polsko-angielskiej „Ucieczka. Escape". Najnowsze dzieło Adriany Szymańskiej to autobiograficzna powieść „Ta inna ja", za którą autorka została uhonorowana nagodą Ryszarda Milczewskiego-Bruna.