Stanisława Kopiec – ur. 27 marca 1953 roku w Lubeni. Ukończyła III Liceum Ogólnokształcące w Rzeszowie. Debiutowała w 1976 r. w „Zielonym Sztandarze”. Jej wiersze publikowane były w prasie ogólnopolskiej i regionalnej („Podkarpacie”, „Prometej”, „Nowa Wieś”, „Głos Nauczyciela”, „Zielony Sztandar”), także w licznych almanachach i antologiach. Laureatka prestiżowych literackich nagród i wyróżnień m.in. „Patra 77”, „O Laur Prometeja” w Rzeszowie, XXIII Łódzka Wiosna Poetów, „Szukamy Talentów Wsi” w Węglanach. Otrzymała również nagrodę Stowarzyszenia PAX w Płocku za wiersze poświęcone problematyce rodziny.

Wydała:

• „Niebieska wieś” (1987, nagroda im. Stanisława Piętaka)
• „Spod znaku Anny” (1989)
• „Osty i róże” (1992)
• „Znak wzruszenia” (1997)
• „Wielki wóz” (1997)
• „Seans serdeczny" (1998)
• „Gospodyni mucha: bajeczki dla mojej córeczki” (2001)
• „Nie bój się, różo" (2003)
• „Pokój dziecięcy" (2003)